Alleen in een supermarkt

(geschreven op aanvraag van Sarah van Beelen, ter aanvulling van haar scriptie over ‘non-places’.)

Het is fijn om veel ruimte voor jezelf te hebben die op andere momenten met veel meer mensen gedeeld moet worden. Er is weinig beters dan in de in supermarkt het rijk voor je alleen te hebben. Een soort meditatie. Lome muziek op de achtergrond. Het is een flexibele ruimte, die je soms aan jezelf toekent en geirriteerd raakt als deze met te veel mensen gedeeld moet worden. Zij lopen jou in de weg; en niet omgekeerd. Als het erg druk is heb je de voorbestemde paden te volgen, en kan je niet naar gelieven heen en weer, je kan niet als je bij het brood bent nog makkelijk even een paprika halen. Je vrijheid wordt beperkt naarmate er meer mensen van deze zelfde ruimte gebruik moeten maken. Het is fijn als er zo weinig mensen aanwezig zijn, dat het voor de super niet meer rendabel zou zijn als het altijd zo rustig zou zijn. Dan zijn ze als het ware open, alleen voor jou. In een kleine, persoonlijke winkel die niet onderdeel zou zijn van een franchise, zou me dit een slecht gevoel opleveren. Alsof je dan bijdraagt aan een nijpend uitgesteld faillisement. In de grootgrutter zie je geen eigenaar, en de werknemers worden toch betaald.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s